Kontrahent z UE nie płaci: prawo umowy i nakaz zabezpieczenia
Gdy firma z innego kraju UE zalega z zapłatą, sprawdź prawo właściwe umowy i odsetki, a przy ryzyku wyprowadzenia pieniędzy rozważ nakaz zabezpieczenia.
Gdy kontrahent z innego państwa UE nie płaci w terminie, najpierw ustal, jakiemu prawu podlega umowa i czy możesz żądać odsetek za opóźnienie. Jeśli istnieje ryzyko, że dłużnik przeniesie, ukryje lub wyda pieniądze, sprawdź europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym. Poniżej oba kroki według portalu Your Europe.
Opóźniona płatność: najpierw sprawdź prawo właściwe dla umowy
Sprzedałeś towary lub wykonałeś usługę dla firmy w innym państwie UE, ale płatność nie przyszła na czas? Najpierw sprawdź, jakiemu prawu podlega umowa. Nie zakładaj automatycznie, że polskiemu.
Jak wyjaśnia Your Europe, umowy podlegają prawu wybranemu przez strony. Jeżeli przy podpisaniu umowy nie dokonano wyboru, zasady dotyczące opóźnień w płatnościach reguluje prawo kraju zwykłego pobytu wierzyciela. Dotyczy to zarówno sprzedaży towarów, jak i świadczenia usług. Jeśli umowa podlega prawu państwa spoza UE, opisane poniżej zasady mogą nie mieć zastosowania.
Możesz żądać odsetek za opóźnienie, jeśli wywiązałeś się ze swoich zobowiązań umownych i prawnych, a klient odpowiada za opóźnienie, czyli nie wynika ono z okoliczności od niego niezależnych. Odsetek można domagać się od pierwszego dnia po upływie terminu płatności ustalonego w umowie.
Opisane zasady nie obowiązują w przypadku postępowania upadłościowego, w tym restrukturyzacji długu, ani przy wypłacie odszkodowania, np. przez ubezpieczyciela.
Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym
Europejski nakaz zabezpieczenia na rachunku bankowym pozwala sądowi zamrozić środki na rachunku dłużnika w sprawie transgranicznej. Służy zabezpieczeniu pieniędzy przed ich przeniesieniem, ukryciem lub wydaniem. Samo zamrożenie środków nie oznacza uzyskania zapłaty.
Kiedy ma zastosowanie?
Według Your Europe sprawa jest transgraniczna, gdy sąd wydający nakaz lub Twoja firma jako wierzyciel ma siedzibę w innym kraju UE niż ten, w którym dłużnik ma rachunek bankowy. Procedura jest dostępna we wszystkich krajach UE z wyjątkiem Danii.
Nie musisz wcześniej informować dłużnika o wszczęciu procedury. Ma to zapobiec wyprowadzeniu lub wydaniu pieniędzy przed odzyskaniem należności.
Dokumenty i możliwość zaskarżenia
Wniosek składa się na formularzu dostępnym w internecie. Trzeba do niego dołączyć wszystkie dokumenty potwierdzające zasadność roszczeń.
Dłużnik może zakwestionować wydany przeciwko niemu nakaz. Obie strony mogą też zaskarżyć orzeczenie dotyczące wniesionego środka odwoławczego.